Opschortende voorwaarde

Een opschortende voorwaarde is een clausule in het compromis die de verkoop afhankelijk maakt van een gebeurtenis die nog moet plaatsvinden. De koop blijft 'opgeschort' tot die voorwaarde vervuld is. Wordt ze niet vervuld binnen de afgesproken termijn, dan wordt de verkoop geacht nooit te hebben bestaan en krijgt de koper zijn voorschot terug, zonder schadevergoeding voor de verkoper.

De meest voorkomende opschortende voorwaarde is de kredietvoorwaarde: de verkoop gaat enkel door als de koper binnen een termijn van meestal 4 tot 8 weken een hypothecair krediet verkrijgt aan vooraf bepaalde voorwaarden (bedrag, looptijd, maximumrentevoet). Andere klassiekers zijn de voorwaarde van het bekomen van een stedenbouwkundige vergunning, het slagen van een specifiek bodemonderzoek of de verkoop van de eigen woning van de koper.

Voor de koper is een opschortende voorwaarde een belangrijke bescherming, zeker bij krappere kredietmarkten. Voor de verkoper betekent ze onzekerheid: de woning blijft van de markt gedurende de looptijd van de voorwaarde, zonder garantie dat de verkoop doorgaat. Een goed geformuleerde opschortende voorwaarde is precies omschreven — vaag taalgebruik leidt tot betwistingen. Laat dit deel van het compromis altijd nakijken door een notaris vooraleer u tekent.